Turystyka

Watykan (Włochy)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : Scott Denham)

Według legendy Bazylika św. Piotra została wybudowana na miejscu, w którym został ukrzyżowany i pochowany św. Piotr, prawdopodobnie pierwsza bazylika powstała już za panowania Konstantyna w IV wieku n.e. Wraz z trzema innymi bazylikami powstałymi w tym czasie (San Paolo fuori le Muro, San Giovanni in Laterano, Santa Maria Maggiore) należała do grupy bazylik patriarchalnych ? bazylik papieskich. W epoce nowożytnej miał być do niej dobudowany monumentalny grobowiec Juliusza II, którego projekt wykonał Giuliano de Sangalo, pomysł ten jednak nie został zrealizowany. Kolejny plan został wykonany w 1506 roku przez Donato Bramantego, który zakłada wybudowanie całkowicie nowego obiektu sakralnego, miał on mieć plan centralny na założeniu krzyża greckiego z kopułą na skrzyżowaniu ramion, jednak śmierć architekta w 1514 roku przerywa realizację projektu. Następnie miejsce naczelnego architekta zostało powierzone jego uczniowi Rafaelowi Santi, który zmienia plany swego mistrza i tym jednak razem nie zostały one zrealizowane gdyż okres reformacji zatrzymuje budowę prawie na 10 kolejnych lat. Dopiero za pontyfikatu Pawła III ? od 1534 roku ? prace zostały wznowione, tym razem kierownictwo otrzymuje Antonio da Sangallo Młodszy, który powraca do projektu pierwotnego (Bramantego), jednak i tym razem cóż… nie wyszła realizacja planów. Kolejnym architektem, był Michał Anioł, który powrócił do planu centralnego bazyliki, za jego życia zostaje rozpoczęta budowa apsyd i kopuły, po śmierci artysty, opiekę nad budową obejmują kolejno Pierro Ligorio, Vigniola, Giacomo della Porta ? którzy nie wprowadzają znacznych zmian do pierwotnych planów Michała Anioła, w tym czasie zostaje ukończona kopuła. Następnie kierownictwo obejmują Domenico Fontana, Giovani Fontanna oraz Carlo Maderna, który na polecenie papieża Pawła V, zmienia końcowy projekt na obiekt o planie krzyża łacińskiego ? zostaje dobudowana nawa wschodnia, jest on także projektantem fasady bazyliki, która zwieńczona jest figurami dwunastu apostołów i umieszczoną w centrum postacią Chrystusa. Do wnętrza prowadzą trzy wejścia poprzedzone poprzedzona przedsionkiem z kolumnadą kolumnadą, na której znajduję się attyka, wejście środkowe zostało zaakcentowane przez wysunięty portyk kolumnowy, zwieńczony trójkątnym tympanonem - motyw ten pochodzi z architektury antycznej. Wnętrze budowli, zostało poprzedzone przedsionkiem regularne o ścianach dzielonych w rytmiczne przęsła, zamknięte sklepieniem kolebkowym z kasetonami. Konsekracja bazyliki odbyła się w 1626.

Papież Urban VIII w roku 1623 zleca Giovaniemu Bernini wykonanie pewnych elementów wystroju wnętrza bazyliki. Najbardziej monumentalnym dziełem jest ogromny baldachim wykonany z brązu znajdujący się nad grobem św. Piotra i Ołtarzem papieskim, znajdującymi się na skrzyżowaniu naw. Zadanie to nie było łatwe, gdyż kompozycja dzieła musiała harmonizować ze wspaniałym wnętrzem. Baldachim wspiera sie na czterech spiralnie skręconych, brązowych kolumnach, symbolizujących świątynie Salomona, spoczywające na marmurowych bazach. Baldachim zwieńczony jest figurami aniołów, które są symbolem triumfu Chrystusa (i kościoła) na świecie, zaś w centrum znajduję się kula ziemska z krzyżem, po prawej stronie znajdziemy rzeźbę autorstwa Arnolfo di Cambia, pochodząca z XIII wieku, ukazująca św. Piotra z geście błogosławieństwa. Kolejnym dziełem, w którym Bernini płynnie łączy rzeźbę z architekturą jest grobowiec papieża Aleksandra VII, umieszczony jest on w niszy nawy bocznej kościoła. G. Bernini wykorzystuję w tej kompozycji znajdujące się tam drzwi do zakrystii, które stają się wejściem nie tylko do grobowca ale zarazem do świata śmierci, na co wskazuję wyłaniająca sie z nich figura kościotrupa trzymającego klepsydrę. W centrum powyżej drzwi, została umieszczona figura papieża Aleksandra w pozycji klęczącej z dłońmi złożonymi do modlitwy. W apsydzie prezbiterialnej znajduje sie kolejne dzieło tego artysty, jest to ołtarz zwany Katedrą św. Piotra, jego głównym elementem jest brązowy tron, we wnętrzu którego znajduję się drewniany tron, przez wiernych uważanych za tron pierwszego papieża św. Piotra, w rzeczywistości pochodzi on XII ? XIII wieku, wokół niego znajdują się postacie przedstawiające postacie ojców kościoła, św. Ambrożego, św. Augustyna, św. Atanazego i św. Jana Złotoustego. Przy tworzeniu tej kompozycji Bernini wykorzystuje umieszczone nad tronem owalne okno, na tle którego znajduję się postać gołębicy ? będącej symbolem ducha świętego. Innymi dziełami wykonanymi przez Berniniego i jego współpracownicy wykonują także figury czterech świętych: św. Andrzeja, św. Weroniki, św. Heleny i św. Longinusa, umieszczone w niszach filarów podtrzymujących kopułę. We wnętrzu bazyliki znajduje sie także kilka obiektów pochodzących z budowli pierwotnej, jest to między innymi: ołtarz z postacią Matki Boskiej oraz mozaika umieszczona na sklepieniu przedsionka, wykonana przez Giotta. W jednej z bocznych kaplic, znajduje się wspaniałe i pełne dzieło młodego Michała Anioła ? Pieta watykańska (1498 ? 1500).

Pieta Watykańska

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : Eugenia_&_Julian)

Innymi dziełami, na które warto zwrócić uwagę zwiedzając wnętrze bazyliki jest relief autorstwa Alessandro Algardiego, wykonany w latach 1646-53, przedstawiający Papieża Leona Wielkiego i Attytkę oraz grobowiec papieża Grzegorza XIII powstały w latach 1719-1725 zaś jego twórcą był Camillo Rusconi.

Zdjęcia Bazyliki Świętego Piotra w Rzymie : Włochy

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : robertpaulyoung)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : tanstaafl5813)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : Scott Denham)

Bazylika świętego Piotra w Rzymie - zdjęcia z wewnątrz

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : currybat)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : Eugenia & Julian)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : Eugenia & Julian)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : pratts)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : soylentgreen23)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : John Morton)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : popix)

Filmy z Bazyliki św. Piotra w Rzymie

Zdjęcia satelitarne Bazyliki świętego Piotra

Na Cyprze jedzenie stanowi jeden z najważniejszych elementów życia towarzyskiego. Mieszkańcy tego kraju uwielbiają jeść, dlatego też kuchnia cypryjska jest tak bardzo urozmaicona. Bogata historia kraju oraz położenie geograficzne spowodowały, że na wyspie można odnaleźć zarówno wpływy greckie, tureckie, jaki brytyjskie. Cypryjczycy należą również do narodów bardzo gościnnych, a ich biesiady i spotkania rodzinne odbywają się przy uginających się od jedzenia stołach. Zebrani próbują po kawałku każdej znajdującej się na stole potrawy. Małe porcje wszystkiego co znajduje się w tawernie to tzw. meze. Nie ma lepszego sposobu na spróbowanie wszystkich specjałów jak właśnie zamówienie porcji meze. Potrawy są smaczne, dobrze przyprawione, lecz nie za ostre.

Amatorom sera poleca się halloumi, czyli ser wytwarzany z mleka kóz karmionych między innymi tymiankiem, a smakoszom ryb małe rybki smażone na głębokim oleju.

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : jimmyroq)

Oryginalnymi daniami cypryjskimi są krążki dyni smażone na maśle czy też pilaw z mąki razowej i fasolą w sosie.

Miłośnicy dziczyzny również znajdą tu coś dla siebie. Cypryjczycy polują m.in. na kaczki i inne dzikie ptactwo, a nawet na skowronki, z których przysmak nazywa się ambelopoulia.
Dania te jednak, trudno jest znaleźć w tawernach w dużych kurortach turystycznych. Tu przeważają dania kuchni międzynarodowej: frytki, steki itd.
Na południu Cypru przeważają wpływy greckie, lecz przysmaki tamtejsze odbiegają od typowo greckich. Na północy z kolei tradycje kulinarne związane są bardziej z Turcją i nie trudno tu o ciężkostrawne dania mięsne i warzywne.

Autor : SoleTravel.pl

Jeśli chcesz przyrządzić sobie kilka potraw cypryjskich znalazłem kilka stron z przepisami:

Kuchnia Cypryjska (mojeprzepisy.pl)
Kuchnia Cypryjska (kuchnieswiata.net)

Francja

W Normandii, 2 km od lądu, 78 m nad taflą wody wznoszą się strzeliste budowle, otoczone murami obronnymi opactwa benedyktyńskiego Mont Saint Michel.

Góra Świętego Michała była niegdyś częścią lądu ? skalistym masywem wynurzającym się spośród bagien. Z czasem jednak teren ten zaczął się zapadać, a skalny cypel zamienił się w wyspę i tylko podczas odpływu wód morskich można było przejść piaszczystą drogą z wyspy na ląd. Dziś Mont Saint Michel połączony jest z resztą Francji betonową groblą, która została wybudowana w 1879 r i ma 1,8 km długości. Kilka razy w roku jednak, podczas przypływów nawet grobla zostaje zalana wodą.

Budynki klasztorne, kościół i elementy fortyfikacji przy ładnej pogodzie są widoczne nawet z odległości wielu kilometrów.
Pierwszymi ludźmi, którzy osiedlili się na tej małej wyspie byli mnisi. Zbudowali oni kaplicę, w której spędzali czas na medytacjach. Pewnego dnia ówczesnemu biskupowi Aubrtowi Avranches ukazał się podczas snu Archanioł Michał i nakazał wybudowanie na skałach większej świątyni, która byłaby celem pielgrzymek wiernych. Jak głosi dalsza część legendy wznoszeniu kościoła towarzyszyły cuda: poranna rosa wyznaczała zarys fundamentów, a sam Archanioł Michał ukazał się by budowniczym wskazać źródło słodkiej wody. Wówczas miejsce to nazwano góra Św. Michała. Od tamtej pory dwa razy w roku: pierwszą niedzielę maja i 29 września pielgrzymi z całego świata przybywają tu by pomodlić się ku czci patrona wyspy. Nie tylko pielgrzymi, ale również zwykli turyści twierdzą, że nie ma takiego, drugiego miejsca na świecie.

Czas w Mont Saint Michel jakby stanął w miejscu kilkaset lat temu. W doskonałym stanie zachowały się tu piętnastowieczne kamieniczki wzdłuż głównej ulicy miasteczka Grand Rue, a benedyktyńskie opactwo przypomina tajemniczą twierdzę, a nie siedzibę mnichów. Wielokrotne remonty i przebudowy klasztoru uczyniły z niego labirynt dziedzińców, krużganków i komnat.

Klasztor nie zawsze jednak służył duchownym. Po rewolucji Francuskiej stał się więzieniem politycznym, a po 100 latach utworzono w nim muzeum. Dopiero w 1956 r. budynki klasztorne zostały oddane mnichom, którzy do tej pory opiekują się zabytkiem.

Największe wrażenie zabudowa klasztorna robi dopiero wieczorem, gdy jest podświetlona, a od maja do września odbywają się tu spektakle: światło i dźwięk.

Na stałe mieszka tu około 120 osób, które dbają by turyści zostawili na wyspie jak najwięcej pieniędzy.
Najbardziej znaną restauracją na wyspie jest ?La Mere Poulard?, którą odwiedziły takie sławy jak: Woody Allen, czy Salvador Dali i choć nie należy do tanich warto do niej zajrzeć i poczuć się przez chwilkę jak ktoś sławny.

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : babinet)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : babinet)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : kafeole)

Wnętrze klasztoru

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : epierre)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : epierre)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : epierre)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : Gaspa)

A teraz kilka filmów :

Autor : SoleTravel

Portal TTG podał, że 10 lipca 2007 roku ruszyła promocja cenowa Lufthansa nazwana ?Elary Bird?. Klienci, którzy zaplanują zimowe wakacje w okresie obowiązywania promocji, zakupią bilety w promocyjnej cenie. Promocja obejmuje przeloty z Polski do Afryki Północnej, Ameryki Północnej, Ameryki Południowej, Azji oraz na Bliski Wschód. Oferta ?Early Bird? dostępna jest wyłączne przez Internet poprzez stronę internetową Lufthansy.

link do artykułu tutaj

inne artykuły o Lufthansa:
Nowe połączenia Lufthansa

Włochy

Oficjalnie katedra Duomo nosi nazwę Santa Maria del Fiore i jest dziełem wielu artystów. Budowę rozpoczęto w 1296 r., ale ukończono dopiero sześć wieków później. Fasada kościoła została wykonana z marmurów: zielonego z Prato, białego z Carrary i czerwonego z Maremmy.

Podobniy wygląd ma wspaniała wysoka kampanila zbudowana według projektu Giotta. Tę liczącą 81,5 m wysokości dzwonnicę zdobią w dolnej części płaskorzeźby przedstawiające dzieje człowieka: od stworzenia Adama, aż do rozkwitu cywilizacji. Na szczyt prowadzi 414 schodów, a stamtąd rozpościera się doskonały widok na katedrę i resztę miasta.

Kopuła katedry jest projektu Brunelleschiego, wykonana z czerwonej cegły, z ośmioma żebrami z białego kamienia zbiegającymi się u szczytu zwieńczonego marmurowa latarnią. Ukończona została w 1434 r. i mierzy 45,5 m średnicy, a na jej wierzchołek prowadzą 463 stopnie. (wstęp od poniedziałku do piątku od 8:30 do 19:00, w soboty od 8:30 do 17:30, wstęp jest płatny). Warto wspiąć się na górę by z bliska zobaczyć konstrukcje kopuły oraz wnętrze katedry. Charakterystyczna kopuła góruje nad Florencją i niemal nad otaczającymi je wzgórzami Toskanii.

Katedra czynna jest od poniedziałku do soboty od 10:00 do 17:00, a w niedzielę od 13:30 ? 16:45.

Oficjalna strona Katedry Duomo

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : David Wilmot)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : zh1young)
Wewnątrz Katedry Duomo

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : Gaspa)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : Gaspa)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : Storem)

Filmy z Katedry Duomo

Widok z wieży Katedry Duomo

Autorem tekstu hymnu Niemieckiego jest poeta August Heinrich Hoffmann von Fallersleben. Hymn powstał w 1841 roku i składał się z trzech zwrotek.

Słowa węgierskiego hymnu napisał jeden z największych węgierskich poetów - Ferenc Kölcsey w 1823. Muzykę skomponował w 1844 roku Ferenc Erkel.

Anglia

Portal Onet.pl podał, iż British Museum poinformowało, że David i Andrew Whelan, przeszukując w Harrogate na północy Anglii teren za pomocą wykrywacza metali odnaleźli skarb Wikingów, który w ocenie British Museum jest “najcenniejszy, na jaki natrafiono w ciągu ostatnich 150 lat”.

Pełną treść artykułu znajdziesz tutaj

Portal WP.pl podał, że od 20 lipca 2007 w Poznaniu można oglądać wystawę kolekcji zdjęć “Our Place - The World’s Heritage” (Nasze miejsce - światowe dziedzictwo).

Oprócz Poznania wystawa będzie eksponowana w Wrocławiu, Krakowie i Toruniu.

Artykuły w sieci na ten temat:
wp.pl
ttg.com.pl

informacja na stronach UNESCO

Portal TTG podał, że z dniem 6 lipca 2007 władze Maroka wprowadziły stan najwyższej gotowości w związku z otrzymaniem informacji o możliwości zamachów terrorystycznych.

Pełną treść artykułu znajdziesz tutaj.