Turystyka

Paryż (Francja)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : Logmy)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : Al lanni)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : Absolutwade)

Obecny budynek muzeum Luwr był pierwotnie pałacem. Został wybudowany pod koniec XII wieku, przez Filipa Augusta i miał formę zamku warownego, z tego okresu pochodzą niektóre fragmenty murów, które można także obejrzeć podczas zwiedzania tego muzeum. W 1364 roku architekt Raymond du Temple na zlecenie Karola V, przebudowuje zamek w rezydencję królewską. Po wojnie stuletniej po 1436 roku budynek Luwru pełnił funkcję więzienia i arsenału. Dopiero w epoce renesansu za panowania Franciszka I, na powrót staje się siedzibą króla. W tym czasie dominująca część średniowiecznej budowli zostaje wyburzona zaś na to miejsce architekt Pierre Lescot zaprojektował pałac w renesansowym stylu. Następnie pałac był rozbudowywany przez kolejnych władców, Katarzyna Medycejska (żona Henryka II), zleciła budowę Wielkiej Galerii, która łączyła Luwr z pałacem Tuileries, została ona ukończona dopiero w latach 1595 ? 1610. W epoce baroku pałac zyskał swą ostateczną formę. Za panowania Ludwika XIII został zbudowany Pawilon Zegarów według projektu Jacquesa le Mercier - 1639 rok. Następnie Ludwik XIV zleca w roku 1660 architektowi Louis le Vau ukończenie skrzydła Cour Carree. W tym czasie zostaje zburzona ostatnia część budowli pochodząca z okresu średniowiecza. Największym wyzwaniem dla architektów było wykonanie projektu fasady reprezentacyjnej pałacu, na który został ogłoszony konkurs. Przystąpili do niego najwięksi architekci nie tylko Francji ale także i Włoch np: Bernini, wygrywa projekt Claud Perraulta, charakteryzujący się klasycznymi formami i monumentalnością, została ona ukończona w 1672 roku. Następne prace koncentrowały sie głównie na wykończeniu wnętrz, które możemy podziwiać do dziś.

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : Eugenia&Julian)

Po rewolucji francuskiej, w roku 1793 zostaje otwarta dla publiczności Wielka galeria oraz Salon Carre, tam odbywały się liczne wystawy malarstwa akademickiego. Ostatnim elementem jaki został wybudowany jest Piramida ze szkła z 1989 roku, wykonanej według projektu I.M. Pei, usytuowana na środku dziedzińca Napoleona, stanowi rodzaj centrum obsługi turystów.

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : Il conte di Luna)

Muzeum podzielone jest na kilka działów:

Sztuka antyczna bliskiego wschodu

bejmuje dzieła z terenów Arabii, Mezopotamii, Iranu, Anatolu i Levantu (tereny śródziemnomorskie od strony Azji, włączając Syrie, Cypr i Izrael)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : Laertes)

Sztuka starożytnego Egiptu

są to różnorodne dzieła, rzeźby i figurki sakralne, przedmioty użytkowe, biżuteria, sarkofagi, maski pośmiertne i podobne dzieła.

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : carnavalet)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : EVIE1013)

Sztuka antyczna Grecji, Etrusków i Rzymian

znajdują się tu wspaniałe rzeźby greckie okresu hellenistycznego np. Wenus z Milo i Nike z Samotraki, dzieła etruskie z czasów od IX do I wieku p.n.e, oraz sztuka z początku chrześcijaństwa i Bizancjum

Zdjęcia Nike z Samotraki

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : mairabc)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : hsivonen)

Zdjęcia Wenus z Milo

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : Jerry7171)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : kurmbox)

Sztuka Islamu

dzieła sztuki użytkowej, figurki oraz elementy sztuki dekoracyjnej, pochodzące np. z terenów Mongolii czy Turcji,

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : m!les)

Rzeźba

dzieła wiodących francuskich rzeźbiarzy: François Girardon, Étienne-Maurice Falconet, Germain Pilon, oraz kilka przykładów rzeźby włoskiej ? Michał Anioł, Gian Lorenzo Bernini i z północnej Europy - Adriaan de Vries

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : mairabc)

Sztuka dekoracyjna

przykłady biżuterii, przedmiotów użytkowych i mebli od średniowiecza do wieku XIX

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : mairabc)

Malarstwo

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : Nitro101)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : Nitro101)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : Joe Shlabotonik)
Obraz Mona Lisa

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : Est Bleu2007)

jedna z najwspanialszych kolekcji malarstwa, znajdują sie tu dzieła największych artystów europejskich, tworzących na przestrzeni wieków:

- artyści flamandzcy - Sir Anthony Van Dyck, Jan Van Eyck, Peter Paul Rubens
- artyści niderlandzcy - Adriaen van de Velde, Johannes or Jan Vermeer, Rembrandt Harmensz. Van Rijn, Frans Hals, Joachim Patinir
- artysci hiszpańscy - Bartolomé Estebán Murillo, Jusepe de Ribera, El Greco,Francisco de Goya,
- artyści francuscy - Jacques Blanchard, François Boucher, Charles Le Brun, Jean Clouet, Jean Fouquet, Jean-Antoine Watteau, Jean-Baptiste Camille Corot, Jacques-Louis David
Nicolas Poussin, Jean-Auguste-Dominique Ingres,
- artyści angielscy - Joshua Reynolds, Thomas Gainsborou, Joseph Wright, John Constable,
- artyści włoscy - Paolo Caliari Veronese, Gentile da Fabriano, Cenni di Pepe Cimabue, Giotto, Orazio Gentileschi, Fra Angelico, Simone Martini, Tycjan, Piero della Francesca, Leonardo da Vinci
- artyści niemieccy ? Albrecht Durer

Grafiki i rysunki

Prace znanych artystów od średniowiecza do XIX wieku, są to np. liczne stadia przygotowawcze do obrazów malarskich np: Michała Anioła, Leonarda da Vinci,

Muzeum usytuowane jest między ulicą Rivoli (Rue de Rivoli) a brzegiem Sekwany. Dojazd do tego miejsca jest bardzo dobry, metrem na stacje ? Palais Royal, Louvre, autobusem ? jest tu kilka różnych linii 21, 24, 27, 39, 48, 68, 69, 72, 81, 95, które zatrzymują sie przed piramidą, bez problemu można przyjechać także własnym samochodem, gdyż są oczywiście przygotowane liczne miejsca parkingowe.

Adres:

Palais du Louvre
Cour Napoléon
Place du Carrousel
75 001 Paryż
Tel. +33 1 40 20 51 51

Godziny otwarcia:

We wtorki muzeum jest zamknięte

Poniedziałek i środa od 9.00-22.00

W pozostałe dni tygodnia od 9.00 ? 18.00

Ceny biletów:

Dorośli:

9 Euro ? bilet umożliwia wejście do wszystkich działów oraz do muzeum Eugene Delacroix

6 Euro ? cena biletu na wystawy stałe w środę i piątek w godzinach od 18.00 do 21.45

13 Euro ? bilet na wystawy czasowe i tymczasowe

Młodzież od 18 ? 25 lat obejmują bilety ulgowe

Dzieci do lat 18 wstęp wolny

Linki:

Oficjalna strona muzeum Luwr
Muzeum Luwr - widok z satelity

Filmy z Luwru

Wieża Eiffla to najbardziej charakterystyczny i rozpoznawalny na całym świecie symbol Paryża i Francji. Nazwa wieży pochodzi od jej konstruktora, francuskiego inżyniera Aleksandra Gustawa Eiffla i została wzniesiona w 1889 roku z okazji wystawy światowej zorganizowanej na stuletnią rocznicę rewolucji francuskiej. Wieża Eiffla znajduje się w centrum Paryża na Polu Marsowym w sąsiedztwie rzeki Sekwany. W czasie budowy Wieża Eiffla miała wielu przeciwników, którzy uważali, że ta ?kupa żelaza? bezpowrotnie zniszczy piękną klasyczną architekturę Paryża, ale byli w błędzie. Po trzyletniej budowie wieży niczym magnes przyciągnęła ona do Paryża miliony turystów z całego świata, pragnących zobaczyć ten nowoczesny i innowacyjny jak na tamte czasy cud architektury. Obecnie wszyscy odwiedzający Francję i Paryż mają wręcz obowiązek zwiedzić więżę Eiffla, wjechać windą na jeden z jej tarasów i podziwiać z góry panoramę Paryża. W słoneczny dzień, stojąc na szczycie wieży, można podziwiac widoki w promieniu nawet 42 mil.
Widok z Wieży Eiffla

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : Gadl)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : Gadl)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : wjmarnoch)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : Ruth L)

Ładne zdjęcia Wieży Eiffla

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : gadl)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : Ross2085)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : Foraggio)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : absolutwade)

Filmy wieży Eiffla

Flim z Webcamu wieży eiffla

Wjazd na Wieżę Eiffla

Film nakręcony przez turystę

Rekord Guinessa - wjazd rowerem na Wieżę Eiffla

Linki :
Oficjalna strona Wieży Eiffla (angielska wersja językowa)
galeria video

Wieża Eiffla Google Maps (widok z satelity)

Francja

W Normandii, 2 km od lądu, 78 m nad taflą wody wznoszą się strzeliste budowle, otoczone murami obronnymi opactwa benedyktyńskiego Mont Saint Michel.

Góra Świętego Michała była niegdyś częścią lądu ? skalistym masywem wynurzającym się spośród bagien. Z czasem jednak teren ten zaczął się zapadać, a skalny cypel zamienił się w wyspę i tylko podczas odpływu wód morskich można było przejść piaszczystą drogą z wyspy na ląd. Dziś Mont Saint Michel połączony jest z resztą Francji betonową groblą, która została wybudowana w 1879 r i ma 1,8 km długości. Kilka razy w roku jednak, podczas przypływów nawet grobla zostaje zalana wodą.

Budynki klasztorne, kościół i elementy fortyfikacji przy ładnej pogodzie są widoczne nawet z odległości wielu kilometrów.
Pierwszymi ludźmi, którzy osiedlili się na tej małej wyspie byli mnisi. Zbudowali oni kaplicę, w której spędzali czas na medytacjach. Pewnego dnia ówczesnemu biskupowi Aubrtowi Avranches ukazał się podczas snu Archanioł Michał i nakazał wybudowanie na skałach większej świątyni, która byłaby celem pielgrzymek wiernych. Jak głosi dalsza część legendy wznoszeniu kościoła towarzyszyły cuda: poranna rosa wyznaczała zarys fundamentów, a sam Archanioł Michał ukazał się by budowniczym wskazać źródło słodkiej wody. Wówczas miejsce to nazwano góra Św. Michała. Od tamtej pory dwa razy w roku: pierwszą niedzielę maja i 29 września pielgrzymi z całego świata przybywają tu by pomodlić się ku czci patrona wyspy. Nie tylko pielgrzymi, ale również zwykli turyści twierdzą, że nie ma takiego, drugiego miejsca na świecie.

Czas w Mont Saint Michel jakby stanął w miejscu kilkaset lat temu. W doskonałym stanie zachowały się tu piętnastowieczne kamieniczki wzdłuż głównej ulicy miasteczka Grand Rue, a benedyktyńskie opactwo przypomina tajemniczą twierdzę, a nie siedzibę mnichów. Wielokrotne remonty i przebudowy klasztoru uczyniły z niego labirynt dziedzińców, krużganków i komnat.

Klasztor nie zawsze jednak służył duchownym. Po rewolucji Francuskiej stał się więzieniem politycznym, a po 100 latach utworzono w nim muzeum. Dopiero w 1956 r. budynki klasztorne zostały oddane mnichom, którzy do tej pory opiekują się zabytkiem.

Największe wrażenie zabudowa klasztorna robi dopiero wieczorem, gdy jest podświetlona, a od maja do września odbywają się tu spektakle: światło i dźwięk.

Na stałe mieszka tu około 120 osób, które dbają by turyści zostawili na wyspie jak najwięcej pieniędzy.
Najbardziej znaną restauracją na wyspie jest ?La Mere Poulard?, którą odwiedziły takie sławy jak: Woody Allen, czy Salvador Dali i choć nie należy do tanich warto do niej zajrzeć i poczuć się przez chwilkę jak ktoś sławny.

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : babinet)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : babinet)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : kafeole)

Wnętrze klasztoru

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : epierre)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : epierre)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : epierre)

zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com i jest udostępniane na licencji Creative Commons (użytkownik : Gaspa)

A teraz kilka filmów :

Autor : SoleTravel